"Ένας πίνακας, όπως και μία αφήγηση, είναι κείμενο, και ένα κείμενο είναι μηχανή που παράγει ερμηνείες. Πιστεύω ότι ο Cremonini ζωγραφίζει και για να προκαλεί νοητικές αντιδράσεις.
Ο ίδιος το λέει: ο πίνακας είναι ένα παράθυρο. Εκείνος βέβαια κοιτάει, μα απ' τη στιγμή που το ανοίγει κοιτάμε όλοι μας, και σίγουρα τον κόσμο ο καθένας τον κοιτάει όπως τον αντιλαμβάνεται, ακόμα κι όταν κάποιος έχει προκαθορίσει την προοπτική του και τον φωτισμό του."
|
|
Περισσότερα...
|
 Μια εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας ήταν η αφορμή για να γίνει ζωγράφος ο Ανρί Εμίλ Μπενουά Ματίς. Το 1890, σε ηλικία 21 ετών, χρειάστηκε να παραμείνει μεγάλο διάστημα στο κρεβάτι. Έτσι, για να περνά την ώρα του, άρχισε να σχεδιάζει. Αυτό ήταν: ο νεαρός νομικός εγκατέλειψε, μόλις ανάρρωσε, τη δικηγορία και ξεκίνησε σπουδές ζωγραφικής. Έξι χρόνια αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση.
Έζησε, ως τα 85 του χρόνια, ζωή γεμάτη και πλούσια. Γνώρισε πολλές ερωτικές περιπέτειες, αλλά και την οικογενειακή ζωή. Απέκτησε τρία παιδιά που απαθανάτισε σε πίνακες του - στο έργο “La famille du peintre” (1911) παρουσιάζει τη γυναίκα και τα παιδιά του -, η κόρη του Μαρκερίτ ήταν το μοντέλο για πολλά πορτρέτα και ο γιος του Πιερ «πρωταγωνιστεί» στον πίνακα “La lecon de piano” (1916).
|
|
Περισσότερα...
|
|
Nikolas Roerich (1874 – 1947) |
Σε όλη τη ζωή του έχει φτιάξει πάνω από επτά χιλιάδες πίνακες ζωγραφικής.
Ο Nikolas Roerich ήταν μεγάλος ρώσος ζωγράφος, συγγραφέας, αρχαιολόγος, φιλόσοφος γεννημένος στην Αγ. Πετρούπολη την 9 Οκτώβριου 1874. Το 1897 τελειώνει την Ακαδημία Καλών Τεχνών και το 1898 τη Νομική σχολή. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια είχε εκλεγεί μέλος του αρχαιολογικού συλλόγου. Το 1909 δέχεται τη θέση ακαδημαϊκού στη Ρωσική Ακαδημία Καλών Τεχνών, ενώ το 1910 γίνεται επικεφαλής της ένωσης καλλιτεχνών «Ο Κόσμος της Τέχνης».
|
|
Περισσότερα...
|
|
WASSILY KANDINSKY (1866-1944) |
Για το πνευματικό στη τέχνη
 Το χρώμα είναι το πλήκτρο. Το μάτι είναι το σφυρί. Η ψυχή είναι το πιάνο με τις πολλές χορδές.
'Ο καλλιτέχνης είναι το χέρι πού κάνει μέσω εκείνου ή του άλλου πλήκτρου την ανθρώπινη ψυχή να δονηθεί επωφελώς.
Έτσι είναι προφανές πώς πρέπει να βασίζεται ή αρμονία των χρωμάτων μόνον στο αξίωμα της επωφελούς προσέγγισης της ανθρώπινης ψυχής.
«Η βάση αυτή πρέπει να χαρακτηριστεί σαν αξίωμα της εσωτερικής αναγκαιότητας».
«0 άνθρωπος πού μουσική δεν έχει εντός του. Πού ή συμφωνία των ήχων των γλυκών δεν τον αναταράζει. Για προδοσία, για αρπαγή, για πανουργία είν' φτιαγμένος, Βαριά ή κίνηση του πνεύματος του σά τη νύχτα, Ή θωριά του σκοτεινή σαν έρεβος: Σε τέτοιον πίστη καμιά! Τη μουσική αφουγκράσου!»(Σαίξπηρ) |
|
Περισσότερα...
|
|
Οι Μούσες: οι θεότητες της χαράς και των τεχνών |
Οι Μούσες ζούσαν μια χαρούμενη ζωή στη κατοικία των θεών, στον Όλυμπο, και προσέφεραν ευχάριστες διασκεδάσεις στην ολύμπια ζωή, κυρίως τραγουδώντας με τις ακούραστες φωνές τους θείες μελωδίες και ύμνους και παίζοντας λύρα μαζί με τον Απόλλωνα - που γι αυτό αποκαλούνταν Μουσαγέτης. Στον ήχο τους έσβηναν οι φλόγες από τους κεραυνούς του Δία, αποκοιμιόταν ο αετός που καθόταν στο σκήπτρο του, γαλήνευε ο θεός του Πολέμου ʼΆρης και μαγεύονταν όλοι οι θεοί. Έτσι διηγείται ο Ησίοδος στη "Θεογονία" του τη γέννηση των Μουσών, που τις ξέρουμε και από την ομηρική "Ιλιάδα" ως κόρες του Δία. |
|
Περισσότερα: Οι Μούσες: οι θεότητες της χαράς και των τεχνών
|
Μεγάλος ζωγράφος του ρωσικού μεσαίωνα με ρίζες από το Βυζάντιο (γι’αυτό άλλωστε και το παρατσούκλι «Γκρέκος = Έλληνας). Η πιθανότερη ημερομηνία γέννησής του θεωρείται η δεκαετία του ’30 του 14ου αιώνα. Φεύγει από το Βυζάντιο με προορισμό την Κάφα (Θεοδοσία) και από ’κει, σε ηλικία 35-40 χρονών, στο Νόβγκοροντ της Ρωσίας. Ως την ηλικία εκείνη είχε ήδη κάνει σαράντα τοιχογραφίες σε πετρόχτιστες εκκλησίες σε Κωνσταντινούπολη, Χαλκίδα και Γαλατία. Στη Ρωσία την εποχή εκείνη συντελούνταν σημαντικές αλλαγές λόγω της προσπάθειας για απελευθέρωση και ένωση της ρωσικής γης γύρω από τη Μόσχα. |
|
Περισσότερα: Θεοφάνης Γκρέκος
|
|
|
|
|
Περί τέχνης